Για εμάς που μεγαλώσαμε στη Χίο, τα Μαύρα Βόλια (γνωστά και ως Μαύρος Γιαλός) δεν ήταν ποτέ απλώς η πιο διάσημη παραλία του νησιού. Ήταν η καλοκαιρινή εκδρομή που συνδυαζόταν με καλαμαράκι σε κάποιο ταβερνάκι στον Εμπορειό, στάση στο Πυργί και βουτιές μέχρι να πέσει ο ήλιος πίσω από τα βράχια.
Το στοιχείο που κάνει την παραλία να ξεχωρίζει από την πρώτη στιγμή είναι τα κατάμαυρα βότσαλα. Λεία, γυαλιστερά και σχεδόν απόκοσμα, δημιουργούν μια εικόνα που δύσκολα συναντά κανείς στην Ελλάδα. Η ιστορία τους ξεκινά από το ανενεργό ηφαίστειο Ψάρωνα, πάνω από την περιοχή. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα αιώνες πριν διαμόρφωσε αυτό το ιδιαίτερο τοπίο και έδωσε στα Μαύρα Βόλια τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.
Κάθε φορά που φτάνω εκεί, κοντοστέκομαι για λίγο πριν κατέβω στην παραλία. Το χρώμα της θάλασσας αλλάζει ανάλογα με τον ήλιο. Άλλες φορές δείχνει βαθύ μπλε και άλλες αποκτά μια πιο σκούρα απόχρωση εξαιτίας των μαύρων βοτσάλων που βρίσκονται τόσο στην ακτή όσο και μέσα στο νερό. Το τοπίο γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακό από τους απότομους βράχους που υψώνονται πίσω από την παραλία και κάνουν τον κόλπο να μοιάζει κλειστός και προστατευμένος.
🚗 Η απόσταση από τη Χίο είναι 32 χιλιόμετρα και θα χρειαστείτε περίπου 45 λέπτα για να φθάσετε στα Μαύρα Βόλια. Το Πυργί βρίσκεται στα 15 λεπτά και 7 χιλιόμετρα μακριά.
Η θάλασσα στα Μαύρα Βόλια είναι από τις πιο καθαρές που έχω συναντήσει στην Ελλάδα. Τα νερά είναι κρυστάλλινα και βαθιά σχεδόν απότομα. Ακόμη και τον Αύγουστο διατηρούν αυτή τη δροσιά που σε ξυπνά με την πρώτη βουτιά. Πολλοί λένε πως είναι παγωμένα και έχουν δίκιο. Είναι όμως αυτό το χαρακτηριστικό που κάνει το μπάνιο εκεί να μένει αξέχαστο μέσα στο κατακαλόκαιρο.
Η παραλία χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο μέρη. Το πρώτο είναι πιο εύκολα προσβάσιμο και συγκεντρώνει περισσότερο κόσμο. Εκεί βρίσκεται και η μικρή καντίνα με τα βασικά, μαζί με ντουζιέρες και ναυαγοσώστη τους καλοκαιρινούς μήνες. Από νωρίς το πρωί ο κόσμος αρχίζει να μαζεύεται και το μεσημέρι η παραλία γεμίζει σχεδόν κάθε μέρα του Αυγούστου. Όποιος θέλει πιο ήρεμη εμπειρία συνήθως αποφεύγει τα σαββατοκύριακα, έρχεται νωρίς ή επιλέγει τις απογευματινές ώρες, όταν οι σκιές από τα βράχια κάνουν την εμφάνισή τους.
Αυτό που πάντα προτιμούσα εγώ είναι το δεύτερο κομμάτι της παραλίας που το ονομάζουμε Φώκι. Ένα μικρό πλακόστρωτο μονοπάτι οδηγεί στον επόμενο κόλπο και μέσα σε λίγα λεπτά το σκηνικό αλλάζει. Η παραλία γίνεται πιο ανοιχτή, πιο ήσυχη και ακόμη πιο εντυπωσιακή. Εκεί ακούς κυρίως το κύμα και τις πέτρες που μετακινούνται μέσα στο νερό. Τα απογεύματα του αποκαλόκαιρου το σημείο αυτό αποκτά μια μοναδική ηρεμία που δύσκολα περιγράφεται.
Παρότι τα Μαύρα Βόλια θεωρούνται από τις πιο γνωστές παραλίες της Χίου, εξακολουθούν να κρατούν έναν αυθεντικό χαρακτήρα. Δεν υπάρχει οργανωμένο beach bar ούτε σειρές από ξαπλώστρες που καλύπτουν την ακτή. Οι περισσότεροι φέρνουν μαζί τους ομπρέλες και καρέκλες γιατί η φυσική σκιά είναι περιορισμένη, ειδικά το πρωί. Το βότσαλο είναι μεγάλο και ζεσταίνεται αρκετά μέσα στη μέρα, όμως αυτό είναι μέρος της εμπειρίας. Κάθε βήμα ακούγεται διαφορετικά πάνω στις μαύρες πέτρες.
Η πρόσβαση είναι εύκολη με αυτοκίνητο και ο δρόμος περνά μέσα από τον Εμπορειό, ένας γραφικός παραθαλάσσιος οικισμός της νότιας Χίου. Το μόνο σημείο που χρειάζεται υπομονή είναι το πάρκινγκ, ιδιαίτερα τον Αύγουστο. Πολλές φορές θα αφήσετε το αυτοκίνητο αρκετά πιο μακριά στην είσοδο του Εμπορειού θα συνεχίσετε με τα πόδια για κανένα 15λεπτο.
Στην περιοχή αξίζει να αφιερώσει κανείς ολόκληρη μέρα. Μετά το μπάνιο, ο Εμπορειός είναι ιδανικός για φαγητό δίπλα στη θάλασσα, ενώ σε μικρή απόσταση βρίσκεται και ο αρχαιολογικός χώρος της περιοχής με θέα στο Αιγαίο. Συνήθως συνδυάζω την εκδρομή με ένα καφέ στο Μουσείο Μαστίχας πριν το μπάνιο και μια απογευματινή/βραδινή βόλτα στο Πυργί.
