Η Σλοβακία της καρδιάς μου

Σλοβακία

γράφει η Μαρία Καπετάνακη

Ο πρώτος σταθμός στην ζωή μου υπήρξε η Σλοβακία. Και πιστεύω ακόμα μέχρι και σήμερα, ότι δεν θα υπάρξει άλλος, όπως αυτός. Γιατί ήταν ο πρώτος και ο πρώτος είναι πάντα ιδιαίτερος και ξεχωριστός. Υπάρχουν πολλά πανέμορφα μέρη στη γη. Τίποτα δεν συγκρίνεται όμως με την πρώτη φορά που θα ταξιδέψεις σε έναν τόπο, τόσο διαφορετικό από τον δικό σου. Την πρώτη φορά που θα φύγεις από το γνωστό, το ασφαλές και το προβλέψιμο για να βρεθείς στο άγνωστο, το μυστηριώδες και το απρόβλεπτο. Την Σλοβακία την αγάπησα βαθιά, πολύ βαθιά και την αγαπώ ακόμα. Πολλοί φίλοι απορούσαν για αυτό –και Σλοβάκοι φίλοι ακόμα- και με ρωτούσαν γιατί. Είναι η πιο όμορφη χώρα που έχω δει; Έχει τους καλύτερους ανθρώπους; Είναι η πιο ηλιόλουστη; Και πολλές άλλες κατηγορίες. Η Σλοβακία δεν έχει στον υπερθετικό βαθμό τίποτα από αυτά, όπως και καμία άλλη χώρα άλλωστε, γιατί η κάθε χώρα είναι ξεχωριστή, όπως ξεχωριστή είναι και η εμπειρία που προσφέρει στον καθένα. Εγώ την αγάπησα απλώς για αυτό που είναι. Ακόμα και τώρα γράφοντας αυτό το άρθρο η συγκίνησή μου είναι τεράστια που θα μιλήσω γι’ αυτήν. Ακούω το Yellow Ledbetter από Pearl Jam και μέσα από αυτό ξαναζώ τον ενάμισή μου χρόνο στην Σλοβακία και μοιράζομαι ορισμένες εικόνες από τις μνήμες μου. Όπως θα καταλάβατε ήδη, το άρθρο αυτό (που τελικά βλέπω ότι βγήκε έκθεση) είναι απόλυτα και αμετάκλητα καταδικασμένο να είναι συναισθηματικό.

Μπρατισλάβα, η πρωτεύουσα της Σλοβακίας

Στην Σλοβακία έμεινα ενάμιση χρόνο. Πήγα δύο φορές εκεί, η πρώτη από τύχη και η δεύτερη από επιλογή. Σε αυτό το άρθρο θα ήθελα όσο μπορέσω –και όσο μπορεί κανείς να αποτυπώσει μια τέτοια δυνατή εμπειρία- να μεταφέρω την αίσθηση της δικής μου Σλοβακίας. Δεν θα σταθώ τόσο σε μέρη αυτή τη φορά και να με συγχωρήσετε, αλλά αισθάνομαι, ότι δεν μπορώ να αποδώσω την πραγματική της υπόσταση, αν απλώς γράψω για τα μέρη. Και αυτό διότι, αυτό που με τράβηξε κι αυτό που κάνει την καρδιά μου να χτυπάει λίγο διαφορετικά όταν ακούει για αυτήν είναι οι άνθρωποι, οι σχέσεις, οι εμπειρίες, οι αναμνήσεις και η αίσθηση της ατμόσφαιρας που υπήρχε εκεί. Θα γράψω για αυτά λοιπόν κι ελπίζω να την δείτε μέσα από τα δικά μου μάτια.

H μπλε εκκλησία στην Μπρατισλάβα
H μπλε εκκλησία στην Μπρατισλάβα

Οι άνθρωποι

Στην Σλοβακία λοιπόν συνέβη το εξής περίεργο. Από την αρχή ένιωσα, ότι εγώ με κάποιον τρόπο ανήκω με αυτούς τους ανθρώπους και εκείνοι μαζί μου. Είχαμε χημεία, με απλά ελληνικά και η εμπειρία μου εκεί ήταν μονάχα θετική. Με πλήρη επίγνωση, ότι ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και οι γενικεύσεις πολλές φορές οδηγούν σε λάθος συμπεράσματα, αν θέλω να δώσω μια γενικότερη αίσθηση των ανθρώπων εκεί θα τους περιέγραφα ως τους πιο γλυκούς σλάβους που έχω γνωρίσει. Ήδη από την πρώτη μέρα μου εκεί, η γενική εικόνα που είχα είναι ότι πρόκειται για πολύ ζεστούς ανθρώπους που είναι πολύ έτοιμοι να σε καλωσορίσουν στην χώρα τους, στο σπίτι τους, στην ζωή τους. Μου έρχονται πολλά παραδείγματα στο μυαλό που έχουν μείνει στην καρδιά μου. Όπως η μέρα που πήγαινα με μια τεράστια βαλίτσα στο αεροδρόμιο. Στον διάδρομο για να πάρω το σωστό λεωφορείο έτυχε να κάνω λάθος εκτίμηση του χρόνου κι έτσι έπρεπε να βιαστώ να αγοράσω εισιτήριο, οπότε πήγαινα σχεδόν τρέχοντας. Μου έπεσαν λοιπόν ενώ έτρεχα κάποια κέρματα από το πορτοφόλι μου. Ήταν όμως πολύ χαμηλής αξίας, οπότε δεν έδωσα σημασία. Μόλις ολοκλήρωσα την αγορά του εισιτηρίου νιώθω ένα ελαφρύ άγγιγμα στην πλάτη μου. Ήταν ένας συμπαθέστατος παππούλης, ο οποίος άνοιξε την παλάμη του και μου έδωσε όλα τα κέρματα που μου είχαν πέσει. Τολμώ να πω, ότι σοκαρίστηκα σκεπτόμενη πως αυτός ο κύριος έκανε τον κόπο να σκύψει και να μαζέψει όλα τα κέρματα που είχαν πέσει από εδώ και από εκεί κι έπειτα να τρέξει να με προλάβει για να μου τα δώσει. Παρόμοιες είναι και όλες οι εμπειρίες που έχω ζήσει εκεί. Σίγουρα θα υπάρχουν και λιγότερο ευχάριστες, ειλικρινά όμως αυτές δεν τις θυμάμαι καθόλου και πολύ χαίρομαι για την επιλεκτική μου μνήμη!

Θα μοιραστώ άλλη μία που κατέχει ξεχωριστή θέση στις αναμνήσεις μου. Όταν ένα παιδί από την εστία που μέναμε (εγώ και ο αδερφός μου, γιατί πρωτοπήγαμε εκεί μαζί με το πρόγραμμα Εrasmus+) μας κάλεσε σε μια εκδρομή στα βουνά που έκανε με τους φίλους του (πάλι βουνά- τι να κάνω που πήγα σε χώρα ορεινή!) και τελικά λόγω καιρού και διαφόρων άλλων περιστατικών καταλήξαμε στο πατρικό του, με την οικογένειά του να απολαμβάνουμε την σλοβάκικη φιλοξενία (ναι, θεωρώ ότι τους αξίζει μια ιδιαίτερη κατηγορία στον ορισμό της φιλοξενίας). Αναλογιστείτε λίγο, την πράξη αυτή, το κάλεσμα αγνώστων στο σπίτι του, εκεί που είναι η οικογένειά του και η ζωή του. Με αυτό το παιδί είμαστε ακόμα πολύ δεμένοι, κάνουμε ταξίδια, προσπαθούμε να είμαστε εκεί ο ένας για τον άλλον και έχουμε την τιμή να τον ακολουθούμε και να μας ακολουθεί σε όλα τα στάδια της ζωής μας και να είμαστε περήφανοι για αυτόν και για την οικογένειά του. Στην Σλοβακία λοιπόν γνώρισα υπέροχους ανθρώπους που είχα και έχω ακόμα την ευτυχία και την τιμή να τους αποκαλώ φίλους καρδιάς. Θα μου πείτε, εντάξει, όταν είσαι είκοσι χρονών, πόσο δύσκολο είναι να γνωρίσεις ανθρώπους; Πόσο εύκολο είναι όμως να τους κρατήσεις μετά από χρόνια; Και ειδικά όταν είστε μακριά, όταν έχουν διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο, συνήθειες και άλλα πολλά διαφορετικά από εσένα. Εκεί όμως έμαθα, ότι όλα αυτά δεν έχουν καμία απολύτως σημασία, όσο ο άνθρωπος. Για αυτό θα ξεκινήσω την περιήγησή μου με την πόλη Trnava, την πόλη στην οποία έμεινα ενάμιση χρόνο και την πόλη που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Η πόλη της καρδιάς μου

Trnava
Trnava

… δεν είναι άλλη από την Trnava. Είμαι σίγουρη, ότι θα είναι άγνωστη σε πολλούς. Άγνωστη ήταν και σ’ εμένα πριν πάω. Αποκαλείται Ρώμη της Σλοβακίας, λόγω των πολλών εκκλησιών της. Ένας μέσος επισκέπτης δεν θα καθίσει παραπάνω από μερικές ώρες. Δεν είναι η ωραιότερη πόλη της Σλοβακίας, ούτε έχει τα τρομερά αξιοθέατα να δει κάποιος. Κι όμως ο ενάμισής μου χρόνος εκεί ήταν μαγικός! Έζησα σε χωριά που δεν φαίνονται καν στον χάρτη της ίδιας της Σλοβακίας και οι άνθρωποι που γνώρισα στο ενδιάμεσο παραμένουν ξεχωριστοί για μένα. Πάμε όμως να δούμε μαζί μερικές πληροφορίες γι’ αυτήν την πόλη:

  • Έχει ένα πανέμορφο τοίχος χτισμένο γύρω της
  • Έχει πολύ πράσινο και όμορφα πάρκα, όπως το Trnavské rybníky
  • Υπήρχαν πολλές σχολές εκεί και αυτό την έκανε την καλύτερη φοιτητούπολη της Σλοβακίας
  • Όταν πας στο κέντρο της, λίγο πολύ γνωρίζεις τους περισσότερους!
  • Δεν μιλάνε πολλοί αγγλικά (τουλάχιστον όταν ζούσα εγώ εκεί), πράγμα που έκανε την καθημερινότητα ακόμα πιο περιπετειώδη!
  • Μπορείς από εκεί να ταξιδέψεις πραγματικά παντού!
  • Η προφορά τους στα σλοβάκικα είναι από τις πιο κατανοητές!
  • Το ταξί από όπου και να σε έπαιρνε και όπου και να σε πήγαινε έκανε 2 ευρώ!
  • Κάθε χρόνο τοποθετείται στην πλατεία το όνομα της πόλης με μεγάλα γράμματα, τα οποία χρωματίζουν οι κάτοικοι!
  • Στην Σλοβακία κάθε άνοιξη υπάρχει κάτι σαν φεστιβάλ που το λένε jarmok και είναι σε πολλές πόλεις της Σλοβακίας. Για μένα το καλύτερο είναι στην Trnava, το επονομαζόμενο Tradičný trnavský jarmok. Κατά τη διάρκεια αυτού υπάρχει στην πλατεία παραδοσιακή αγορά από το πρωί μέχρι το βράδυ, συναυλίες και διάφορες άλλες εκδηλώσεις!
  • Η μεγάλη μπύρα έκανε 1 ευρώ και το σφηνάκι σε συγκεκριμένη φοιτητική παμπ 30 λεπτά. Στο σημείο αυτό να τονίσω, ότι οι Σλοβάκοι πίνουν. Και πίνουν πολύ. Είναι και στην κουλτούρα τους το ποτό βέβαια και φτιάχνουν πολλές οικογένειες σπιτικό παραδοσιακό ποτό. Επίσης τους αρέσει πολύ να κερνάνε και όταν σε κεράσουν ΠΡΕΠΕΙ να πιεις. Να είναι καλά, μου χάρισαν τις πιο αστείες ιστορίες που έχω να διηγούμαι! Πάμε πίσω όμως στην Trnava.

Η Trnava δεν είναι για μένα τόσο πολύ το απόλυτο μέρος να επισκεφτείς στην Σλοβακία, αλλά το μέρος να μείνεις. Η καθημερινότητά της σε κερδίζει, οι άνθρωποι, όχι τα αξιοθέατα. Και η ζωή που για μένα εκεί ήταν κάθε μέρα και από μια έκπληξη, από το να πηγαίνεις στο σούπερ μάρκετ και να προσπαθείς να βγάλεις άκρη, μέχρι οι συναντήσεις στην εστία, τα παγωμένα χειμωνιάτικα βράδια στις παμπ, το ζεστό κόκκινο κρασί, τα κεράσματα, τα τοπικά φαγητά, η φιλοξενία, τα εύκολα ταξίδια και τα απρόοπτα που κάνουν την ζωή σου καλύτερη! Το μεγαλύτερο από αυτά νομίζω υπήρξε το προσκλητήριο γάμου της αγαπημένης μου φίλης από την Žilina.

Δυο Έλληνες σε σλοβάκικο γάμο

Κι όμως δεν είναι καθόλου, μα καθόλου συνηθισμένο! Σε αντίθεση με τους ελληνικούς γάμους, οι σλοβάκικοι γάμοι μπορούν εύκολα να χαρακτηριστούν «κλειστοί», μιας και είναι αρκετά συνηθισμένο να παρευρίσκονται μόνο οι πολύ στενοί συγγενείς. Κι όμως, για αυτούς τους φίλους μας εγώ και ο αδερφός μου θεωρηθήκαμε στενοί συγγενείς. Η συγκίνηση τεράστια. Θα προσπεράσω όμως τα συναισθηματικά και θα σταθώ στα του γάμου. Ο γάμος λοιπόν έλαβε χώρα στην πανέμορφη και πολύ παγωμένη Žilina. Μείναμε σ’ ένα δωμάτιο σε ένα μικρό, παραδοσιακό ξενοδοχείο και την ημέρα του γάμου ήρθε ένα μικρό λεωφορείο και μας πήρε μαζί με άλλα 10 άτομα περίπου. Ο πατέρας του γαμπρού με τα παιδιά του είχαν μπει στο ίδιο λεωφορείο για να μας συνοδέψουν μαζί με 2-3 μπουκάλια σπιτική Borovička, τα οποία καθώς είπαν ΕΠΡΕΠΕ να πιούμε πριν φτάσουμε στην εκκλησία. Λοιπόν, αν κάποιος ποτέ πάει σε σλοβάκικο γάμο και καταφέρει να κρατηθεί νηφάλιος και να θυμηθεί όλες τις λεπτομέρειες του γάμου, τότε θα πρότεινα να το βάλει στο βιογραφικό του ως δείγμα εξαιρετικής εγκράτειας και αυτοελέγχου. Εμείς δεν είχαμε. Πάμε παρακάτω. Μετά την εκκλησία λοιπόν ακολουθεί φαγητό (πολύ), ποτό (πολύ ποτό) και χορός σε ένα κέντρο. Οι Σλοβάκοι είναι άνθρωποι του γλεντιού, θα φάνε θα χορέψουν, θα τραγουδήσουν, θα γελάσουν! Σε αυτόν τον γάμο συνειδητοποιήσαμε, ότι δεν χρειάζεται να είσαι Σλοβάκος για να ξέρεις να χορεύεις σλοβάκικη παραδοσιακή μουσική, αρκεί να αγαπάς τους ανθρώπους (εντάξει και να έχεις πιει και λίγο)!

Žilina
Žilina

Τα βουνά Tatra

Παρόλο που έμενα στην δυτική Σλοβακία, ένα από τα αγαπημένα μου μέρη εκδρομών –όπως και όλων των Σλοβάκων νομίζω- είναι το βόρειο, στο οποίο υπάρχουν τα μαγευτικά βουνά Tatra, τα οποία εκτείνονται μέχρι και την Πολωνία. Από πού να ξεκινήσω να σας περιγράψω τα βουνά αυτά! Η πρώτη μου εμπειρία στον δρόμο για αυτά ήταν σε μια ορεινή διαδρομή κοντά στο Štrbské Pleso και στο Popradské Pleso (η προφορά των λέξεων είναι μια άλλη ιστορία, ενδεικτικά αναφέρω, ότι το παγωτό στα σλοβάκικα είναι zmrzlina). 

Popradské Pleso
Popradské Pleso
Malá Fatra
Popradské Pleso

Ήταν η πρώτη μου εκδρομή στην Σλοβακία και μία από τις πολύ παγωμένες! Μετά από έναν αρκετά μεγάλο περίπατο βρεθήκαμε σε μια φανταστική παγωμένη λίμνη ανάμεσα σε σαλέ και βουνά! Και φυσικά ο σλοβάκικος τρόπος να ζεσταθείς είναι να πιεις! Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφερθώ στα σλοβάκικα ποτά που είναι μια κατηγορία από μόνα τους. Χωρίς κανένα ίχνος υπερβολής κατέληξα στο συμπέρασμα, ότι όπως αντίστοιχα εμείς βλέπουμε φρούτο και το κάνουμε γλυκό του κουταλιού και εκείνοι βλέπουν φρούτο και σκέφτονται τι ωραίο ποτό θα γίνεται. Δεν εξηγείται διαφορετικά η τόσο μεγάλη ποικιλία ποτών. Μάλιστα, το κάθε σπίτι έχει το δικό του σπιτικό ποτό (συνήθως borovika, η οποία παρεμπιπτόντως μοιάζει στη γεύση με την ρακή). Πάμε πίσω στα βουνά μας όμως, τα οποία εκτός από το υπέροχο τοπίο μας έδωσαν και το Tatra-Tea, το οποίο είναι μια σειρά ποτού βασισμένο στο τσάι. Μην σας μπερδέψει η βάση του, ξεκινάει ως λικέρ και φτάνει σε ένα επίπεδο όπου αμφισβητείς αν η ρακή από το καζάνι στο χωριό είναι όντως ποτό. Και βέβαια υπάρχει και το περίφημο παιχνίδι «Ανεβαίνω στα βουνά Tatra», στο οποίο κάθε άτομο πρέπει να πιει ένα σφηνάκι από όλη την σειρά των Tatra tea για να ανέβει στο βουνό. Κάποια στιγμή πρέπει όμως και να κατέβει, με άλλα λόγια να ξανακάνει το ίδιο ξεκινώντας από το πιο δυνατό φτάνοντας στο πιο ελαφρύ. Προσωπικά πιστεύω, ότι μόνο ένας Σλοβάκος μπορεί να το κάνει αυτό χωρίς παρενέργειες! Πάμε όμως πίσω στα βουνά Tatra. Φυσικά υπάρχουν πολλές μαγευτικές διαδρομές και πάρα πολλές επιλογές για κάποιον, ο οποίος θέλει να τα εξερευνήσει, όπως το Zelené Pleso και ο καταρράκτης Skok. Δεν έχει παρά να διαλέξει κανείς ένα από τα εκατοντάδες μονοπάτια! Πιο πέρα, αλλά επίσης στα βόρεια βρίσκεται και η Spišská Magura, η Malá Fatra, η Vel’ká Fatra, με τις πανέμορφες κοιλάδες και το χωριό Terchová.

Malá Fatra
Malá Fatra

Η παραδοσιακή Ανατολή

Η ανατολική Σλοβακία είναι για μένα η πραγματική Σλοβακία, το μέρος εκείνο που μπορείς πραγματικά να πάρεις μια ιδέα για το τι είναι ο σλοβάκικος πολιτισμός. Η ανατολική Σλοβακία είναι πολύ διαφορετική από την δυτική, από τους ανθρώπους που λέγεται ότι είναι πιο ανοιχτοί και φιλόξενοι, τις συνήθειες, τον τρόπο ζωής, ο οποίος είναι πιο χαλαρός και πιο ξέγνοιαστος, μέχρι και την γλώσσα η οποία δυσκολεύει με πολλές διαλέκτους. Έχω ρωτήσει κοπέλα από χωριό της ανατολικής Σλοβακίας πόσο καιρό έκανε να τα μάθει και από ποια χώρα είναι (να ανοίξει η γη να με καταπιεί, ευτυχώς έχουν χιούμορ και από την άλλη επιβεβαίωσα τα λόγια των φίλων μου για το πόσες διαφορετικές προφορές και διάλεκτοι υπάρχουν). Όποια μεριά της ανατολής και να πιάσεις είναι μαγική: από το αρχοντικό Košice, το μαγευτικό τοπίο στη Latorica, την απίστευτη σπηλιά Krásnohorská μέχρι και ένα από τα διαμάντια της: τον Slovenský raj (σλοβάκικος παράδεισος δηλαδή όνομα και πράγμα)!

Η πιο όμορφη πόλη της Σλοβακίας

Bardejov ή Banská Štiavnica; Ιδού η απορία! Και οι δυο προστατευόμενες από την Unesco. Στο Bardejov μένεις πραγματικά με το στόμα ανοικτό! Τοίχος γύρω από την πόλη, χρωματιστά σπίτια, πετρόχτιστοι δρόμοι, μικρά κρυμμένα καφενέ σε σοκάκια τριγύρω στην πόλη και όλα να εναρμονίζονται πλήρως, με την κεντρική πλατεία να μοιάζει πραγματικά με ουράνιο τόξο! Μια ομορφιά μοναδική και θα την έβαζα στο νούμερο 1 με διαφορά, αν δεν είχα δει ποτέ την Banská Štiavnica. Αυτή η πόλη με την μεσαιωνική ομορφιά, σε κάνει να νιώθεις σαν να μεταφέρθηκες σε κάποια άλλη εποχή μεσαιωνική, με τα κάστρα, τα όμορφα χρωματιστά σπίτια και το πράσινο παντού. Σχεδόν νιώθεις παράταιρος σε αυτήν την πόλη, είσαι τόσο σύγχρονος που σαν να προσβάλλεις την αισθητική της. Αυτό είναι το αίσθημα που μου άφησε περισσότερο από όλα και αυτή η απίστευτη αίσθηση ηρεμίας, σαν να έχει σταματήσει ο χρόνος στο ρολόι της κεντρικής πλατείας. Ακόμα δεν μπορώ να διαλέξω ποια από τις δύο θα έβαζα πρώτη. Δεν είμαι βέβαια και ο πιο αντικειμενικός κριτής, οπότε θα το αφήσω σε εσάς αν ποτέ σας φέρει ο δρόμος προς τα εκεί!

Banska Stiavnica
Bardejov
Bardejov

Τα κάστρα της Σλοβακίας

Δεν θα μπορούσα να μην αφιερώσω λίγες γραμμές στα κάστρα της, μιας και αποτελεί την χώρα με τα πιο πολλά κάστρα ανά κάτοικο! Πραγματικά σε όποιο μέρος και να πάει κανείς εκεί αποκλείεται να μην υπάρχει τουλάχιστον ένα κάστρο, κάπου κοντά. Είναι δύσκολο να διαλέξεις κάποιο από όλα αυτά, αλλά προσωπικά τα αγαπημένα μου είναι τα εξής:

  • Το κάστρο Bojnice –νομίζω είναι το πιο εντυπωσιακό!
  • Το κάστρο Spiš
  • Το κάστρο στο Smolenice (στον δρόμο για το οποίο χαθήκαμε και περπατήσαμε 5 χιλιόμετρα για να ξαναβρούμε τον σωστό δρόμο)
  • Το κάστρο Červený Kameň (το οποίο σημαίνει κόκκινη πέτρα)
  • Το κάστρο Οrava
  • Το κάστρο στο Trenčín (το οποίο παρεμπιπτόντως είναι και μια πολύ όμορφη μικρή πόλη)
Το κάστρο στο Trenčín
Το κάστρο στο Trenčín

Αν δεν προλαβαίνετε να πάτε σε πολλά, μπορείτε απλά να πάτε στο Podolie, στο οποίο υπάρχει ένα πάρκο- μινιατούρα με τα κάστρα της Σλοβακίας! Είναι πραγματικά φανταστικό! Νομίζω δεν θα το είχα ανακαλύψει ποτέ αν δεν με είχε πάει μια φίλη μου Σλοβάκα!

Τα δικά μου fun facts

  • Όταν σε γνωρίζουν οι Σλοβάκοι, σε φιλούν στο μάγουλο!
  • Ετοιμαστείτε και σε αυτήν την χώρα να βγάλετε τα παπούτσια σας, όταν μπαίνετε σε κάποιο σπίτι και να σας δίνουν παντόφλες! Αγαπημένη σλάβικη συνήθεια!
  • Έχουν πολύ νόστιμο φαγητό! Ανάμεσα στα πιο αγαπημένα είναι το Bryndzové halušky, το Pirohy, το parené buchty,το Trdelník και το Šúľance!
  • Το τυρί Oštiepok είναι μια εμπειρία από μόνο του!
  • Είναι τόσο περήφανοι και παθιασμένοι για τα φαγητά τους και ιδιαίτερα για το Bryndzové halušky και το guláš, που διοργανώνουν και διαγωνισμό για αυτά! Είχα συμμετάσχει με μερικούς Σλοβάκους φίλους μου. Ευτυχώς φάγαμε από αυτό του νικητή.
  • Η ονομαστική γιορτή είναι για αυτούς πολύ σημαντική μέρα! Πιο σημαντική και από τα γενέθλια ακόμα! Δεν υπάρχει περίπτωση Σλοβάκος να ξεχάσει ποτέ την ονομαστική σου γιορτή. Άλλωστε είναι ένας ακόμα λόγος για να πιούμε!
  • Αν είσαι κάτω από 16, φοιτητής έως 26 ή από 62 και πάνω και μένεις στην Σλοβακία, τότε καλά κάνεις! Γιατί ταξιδεύεις δωρεάν με τρένο σε όλη τη χώρα, όποτε θέλεις! Έχω ακούσει το Železničná spoločnosť Slovensko (η σλοβάκικη εταιρεία τρένων) πιο πολλές φορές από όσες χρειαζόμουν ή ήθελα.
  • Ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος στο μυαλό των Σλοβάκων –και όχι μόνο- είναι κάτι σαν εθνικοί ήρωες (και δικαίως μάλιστα, λόγω του σλαβικού αλφάβητου). Έχουν ολόκληρο πανεπιστήμιο με το όνομά τους και ημέρα αργίας (την 5η Ιουλίου).
  • Έχουν πάρα πολλά φεστιβάλ! Από τα διασημότερα είναι το Grape festival και το Pohoda.
  • Είναι πολύ περήφανοι για τις ιαματικές πηγές τους. Για κάποιους αποτελεί ολόκληρο σχέδιο διακοπών!
  • Τα σλοβάκικα έθιμα είναι μια κατηγορία από μόνα τους! Το νούμερο 1 στη λίστα μου κατέχει το έθιμο της μέρας των Χριστουγέννων. Εκείνη τη μέρα σχεδόν πάντα τρώνε ψάρι –συνήθως ένα μεγάλο-. Το αγοράζουν λοιπόν μια βδομάδα πριν ΖΩΝΤΑΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΠΑΝΙΕΡΑ ΤΟΥΣ μέχρι να έρθει η μέρα για να το φάνε!
  • Επόμενο περίεργο έθιμο είναι αυτό της ημέρας του Πάσχα (το οποίο είναι πολύ σημαντική γιορτή γι’ αυτούς) και πιο συγκεκριμένα της Δευτέρας του Πάσχα. Τότε, τα αγόρια χτυπούν ελαφρά τις κοπέλες με ένα αυτοσχέδιο ξύλο που φτιάχνουν μόνοι τους, για καλοτυχία και ευημερία! Έπειτα τις λούζουν με ένα κουβά κρύο νερό! Οι κοπέλες αντίστοιχα τους προσφέρουν βαμμένα αυγά και γλυκά!
  • Τα βαμμένα αυγά στην Σλοβακία ως έθιμο του Πάσχα είναι πραγματικά έργα τέχνης!
  • Η Μπρατισλάβα είναι μια από τις 4 ευρωπαϊκές πρωτεύουσες που τις διασχίζει ο Δούναβης ποταμός.
  • Μια μέρα αποφασίσαμε με φίλους να πίνουμε μια γουλιά ποτό κάθε φορά που θα ακούμε την λέξη dobre, που σημαίνει εντάξει. Δεν το βγάλαμε το απόγευμα.

Κάπου εδώ θα βάλω μια τελεία, γιατί συνειδητοποιώ, ότι αν συνεχίσω να γράφω τελικά θα βγει κεφάλαιο ή βιβλίο αντί για άρθρο που ήταν ο αρχικός σκοπός. Είναι πολλά τα πράγματα που δεν έχουν αναφερθεί, πολλά τα μέρη, οι αναμνήσεις και οι εμπειρίες. Όμως ελπίζω έστω και λίγο να κατάφερα να ταξιδέψετε και εσείς εκεί και να την βρήκατε πανέμορφη, όπως την βρίσκω εγώ!

Σας αποχαιρετώ λοιπόν με την αγαπημένη μου ευχή που λένε όλοι καθημερινά!

Maj se dobre (Να είσαι καλά)!

Κάντε μια κοινοποίηση αν σας φάνηκε ενδιαφέρουσα η ανάρτηση —->
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Αν σας αρέσει το περιεχόμενο που ανεβάζουμε, ακολουθείστε μας στο Facebook, Twitter, Instagram, Youtube και Pinterest  για πιο άμεση επικοινωνία.

Μην χάσετε τα παρακάτω άρθρα

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε Περισσότερα
Youtube

Οι Γεωγραφικοί στο YouTube