Μοναρχίες στην Ευρώπη: επιβιώσεις του παρελθόντος ή εκφράσεις της λαϊκής βούλησης;

Μοναρχία στην Ευρώπη

γράφει ο Βασίλης Παπαδόπουλος

Η μοναρχία ήταν η κυρίαρχη μορφή διακυβέρνησης των κρατών της ευρωπαϊκής ηπείρου μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα. Οι απαρχές του θεσμού της μοναρχίας στην Ευρώπη ανάγονται στον πρώιμο Μεσαίωνα, όταν τα «βαρβαρικά» βασίλεια των γερμανικών και μη φύλων έγιναν οι κληρονόμοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Με την επικράτηση του χριστιανισμού αποκρυσταλλώθηκε η ιδέα της «ελέω Θεού βασιλείας», η οποία επικράτησε παράλληλα με την βαθμιαία επιβολή της κληρονομικής διαδοχής. Τα πρώτα βασίλεια που δημιουργήθηκαν ήταν το Φραγκικό βασίλειο του Καρλομάγνου που εξελίχθηκε σταδιακά στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (περιλάμβανε ολόκληρη την κεντρική Ευρώπη και τμήματα της Ιταλίας), το βασίλειο της Γαλλίας και τα βασίλεια της Αγγλίας και της Σκωτίας.

Το στέμμα του αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, σήμερα στο Βασιλικό Θησαυροφυλάκιο της Βιέννης (πηγή: Wikimedia Commons)
Το στέμμα του αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, σήμερα στο Βασιλικό Θησαυροφυλάκιο της Βιέννης (πηγή: Wikimedia Commons)

Με τη βαθμιαία επικράτηση των εθνικών κρατών η απόλυτη μοναρχία έγινε η κατεξοχήν μορφή πολιτικής τους οργάνωσης και ο μονάρχης θεωρούνταν σύμβολο της εθνικής ενότητας. Παρά τα χτυπήματα που δέχτηκε ο θεσμός κατά την Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο και την εκτέλεση του Άγγλου βασιλιά Καρόλου Α΄ το 1649 και κυρίως κατά τη Γαλλική Επανάσταση του 1789, ο 19ος αιώνας βρήκε την Ευρώπη σχεδόν αποκλειστικά μοναρχική, με μόνες εξαιρέσεις την Ελβετία και κάποιες ελεύθερες πόλεις-κράτη.

Το παλάτι των Βερσαλλιών, δημιούργημα του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄ στα τέλη του 17ου αιώνα, στο απόγειο της απόλυτης μοναρχίας (πηγή: Wikimedia Commons)
Το παλάτι των Βερσαλλιών, δημιούργημα του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄ στα τέλη του 17ου αιώνα, στο απόγειο της απόλυτης μοναρχίας (πηγή: Wikimedia Commons)

Τον τόνο, μάλιστα, έδιναν μεγάλες αυτοκρατορίες, όπως η Αυστριακή, η Γερμανική, η Ρωσική και η Οθωμανική. Σταδιακά, ωστόσο, οι ιδέες του «ρεπουμπλικανισμού» (της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας με αιρετούς άρχοντες) άρχισαν να κερδίζουν σταθερά έδαφος. 

Χάρτης με τις μοναρχίες (κόκκινο) και τις δημοκρατίες (μπλε) στην Ευρώπη το 1815 (πηγή: Wikimedia Commons)
Χάρτης με τις μοναρχίες (κόκκινο) και τις δημοκρατίες (μπλε) στην Ευρώπη το 1815 (πηγή: Wikimedia Commons)

Οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι του 20ού αιώνα κατάφεραν σημαντικά πλήγματα στα μοναρχικά καθεστώτα: μεταξύ 1914 και 2015 οι μοναρχίες μειώθηκαν από 22 σε 12, ενώ οι δημοκρατίες αυξήθηκαν από 4 σε 34.

Σήμερα στην Ευρώπη επιβιώνουν 12 κράτη με πολίτευμα τη μοναρχία (10 κληρονομικές μοναρχίες και 2 αιρετές): το Πριγκιπάτο της Ανδόρας, το Κράτος της Πόλης του Βατικανού, το Βασίλειο του Βελγίου, το Βασίλειο της Δανίας, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Βασίλειο της Ισπανίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, το Πριγκιπάτο του Μονακό, το Βασίλειο της Νορβηγίας και το Βασίλειο της Σουηδίας. Πρόκειται, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, για συνταγματικές μοναρχίες, στις οποίες ο μονάρχης δεν συμμετέχει στην άσκηση της εξουσίας διά νόμου, ή δεν χρησιμοποιεί τις εξουσίες του βάσει συμφωνίας.

Χάρτης με τις μοναρχίες (κόκκινο) και τις δημοκρατίες (μπλε) στην Ευρώπη το 2015 (πηγή: Wikimedia Commons)
Χάρτης με τις μοναρχίες (κόκκινο) και τις δημοκρατίες (μπλε) στην Ευρώπη το 2015 (πηγή: Wikimedia Commons)

Μοναρχίες της Ευρώπης

Πριγκιπάτο της Ανδόρας

Το Πριγκιπάτο της Ανδόρας ιδρύθηκε το 1278 με τη μεσολάβηση του βασιλιά της Αραγωνίας Πέτρου Γ’ στη διαμάχη ανάμεσα στον κόμη του Φουά και τον επίσκοπο της Ούργκελ που διεκδικούσαν την περιοχή. Από τη συμφωνία που υπογράφηκε τότε προήλθε το ιδιότυπο καθεστώς δυαρχίας του κράτους, με κεφαλές τους εκάστοτε πρόεδρο της Γαλλίας και Ισπανό επίσκοπο της Ούργκελ, στις θέσεις των οποίων βρίσκονται σήμερα ο Εμμανουέλ Μακρόν και ο Ζοάν Ενρίκ Βίβες Σισίλια αντίστοιχα. Ωστόσο, το πολίτευμα της χώρας εντάσσεται στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, με τη νομοθετική εξουσία να ασκείται από το Γενικό Συμβούλιο και την εκτελεστική από την εκλεγμένη κυβέρνηση.

Το εθνόσημο της Ανδόρρας με το εθνικό ρητό της χώρας «Η ενωμένη δύναμη είναι ισχυρότερη» (πηγή: Wikimedia Commons)
Το εθνόσημο της Ανδόρρας με το εθνικό ρητό της χώρας «Η ενωμένη δύναμη είναι ισχυρότερη» (πηγή: Wikimedia Commons)

Βατικανό

Το Κράτος της Πόλης του Βατικανού είναι ένα ενκλάβιο μέσα στην πόλη της Ρώμης, μια απόλυτη πλην αιρετή μοναρχία με κεφαλή τον Πάπα. Ως πράξη ίδρυσης του Βατικανού ως ανεξάρτητου κράτους θεωρείται η Συνθήκη του Λατερανού, η οποία υπογράφηκε το 1929 ανάμεσα στο Ιταλικό Βασίλειο και την Αγία Έδρα. Με έκταση 0,49 τετρ. χλμ. και πληθυσμό 825 ανθρώπους, το Βατικανό είναι το μικρότερο ανεξάρτητο κράτος στον κόσμο. Ωστόσο, η διεθνής ακτινοβολία και ισχύς του είναι αντιστρόφως ανάλογη του μεγέθους του, καθώς ο Πάπας είναι ταυτόχρονα και επικεφαλής της Αγίας Έδρας, της εκκλησιαστικής αρχής ολόκληρου του ρωμαιοκαθολικού κόσμου. Από το 2013 στο θρόνο του Ποντίφικα βρίσκεται ο Φραγκίσκος, κατά κόσμον Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, με καταγωγή από την Αργεντινή, ο πρώτος Πάπας που προέρχεται από τη Λατινική Αμερική.

Ο ναός του Αγίου Πέτρου, σύμβολο του Βατικανού (πηγή: beatmypath.com)
Ο ναός του Αγίου Πέτρου, σύμβολο του Βατικανού (πηγή: beatmypath.com)

Βασίλειο του Βελγίου

Το Βασίλειο του Βελγίου είναι η νεότερη μοναρχία της Ευρώπης. Ιδρύθηκε το 1831 μετά την απόσχιση του Βελγίου από το Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών. Μια μαύρη σελίδα για τον βελγικό θρόνο ήταν η βασιλεία του Λεοπόλδου Β΄ (1885-1908), ο οποίος κατηγορήθηκε για τις φρικαλεότητες σε βάρος των ιθαγενών στην Ελεύθερη Πολιτεία του Κονγκό, μια αποικία του Βελγίου στην Αφρική που είχε τεθεί υπό την προσωπική του διοίκηση. Σημερινός βασιλιάς των Βέλγων είναι ο Φίλιππος από τον οίκο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, παρακλάδι του σαξονικού οίκου των Βέττιν, στον οποίο ανήκει και η βασιλική οικογένεια του Ηνωμένου Βασιλείου. Γενικά οι Βέλγοι δεν είναι ιδιαίτερα θετικοί απέναντι στη μοναρχία, περισσότερο όμως απέναντι στον θεσμό παρά στα μέλη της βασιλικής οικογένειας, τα οποία κοστίζουν γύρω στα 15 εκατομμύρια δολάρια ετησίως, ένα σχετικά χαμηλό ποσό αν συγκριθεί με άλλες ευρωπαϊκές μοναρχίες.

Ο έφιππος ανδριάντας του βασιλιά των Βέλγων Λεοπόλδου Β΄ στις Βρυξέλλες μετά τη διαμαρτυρία ακτιβιστών ενάντια στην αιματηρή διακυβέρνησή του στο Κονγκό (πηγή: BBC/Getty Images)
Ο έφιππος ανδριάντας του βασιλιά των Βέλγων Λεοπόλδου Β΄ στις Βρυξέλλες μετά τη διαμαρτυρία ακτιβιστών ενάντια στην αιματηρή διακυβέρνησή του στο Κονγκό (πηγή: BBC/Getty Images)
Η βασιλική οικογένεια του Βελγίου: στο κέντρο ο βασιλιάς Φίλιππος και δεξιά του η διάδοχος πριγκίπισσα Ελισάβετ (πηγή: hellomagazine.com)
Η βασιλική οικογένεια του Βελγίου: στο κέντρο ο βασιλιάς Φίλιππος και δεξιά του η διάδοχος πριγκίπισσα Ελισάβετ (πηγή: hellomagazine.com)

Βασίλειο της Δανίας

Το Βασίλειο της Δανίας είναι το αρχαιότερο της Ευρώπης, καθώς ανάγεται στην εποχή των μυθικών βασιλιάδων, με πρώτο καταγεγραμμένο μονάρχη τον βασιλιά Ογκένους γύρω στο 710. Σημερινή μονάρχης της Δανίας είναι η βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄ από τον οίκο του Γκλύξμπουργκ, κλάδο του οίκου του Όλντενμπουργκ, και κληρονόμος της ο πρίγκιπας Φρειδερίκος. Η βασιλική οικογένεια είναι ιδιαίτερα αγαπητή από τους πολίτες, οι οποίοι υποστηρίζουν με το εντυπωσιακό ποσοστό 82% τη μοναρχία. Είναι, μάλιστα, με κόστος που φτάνει τα 12 εκατομμύρια δολάρια ετησίως, και σχετικά οικονομική για τους Δανούς, οι οποίοι συγκαταλέγονται στους πλουσιότερους και πιο ευτυχισμένους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου.

Το Παλάτι Αμάλιενμποργκ στην Κοπεγχάγη, κατοικία της βασιλικής οικογένειας της Δανίας (πηγή: Wikimedia Commons)
Το Παλάτι Αμάλιενμποργκ στην Κοπεγχάγη, κατοικία της βασιλικής οικογένειας της Δανίας (πηγή: Wikimedia Commons)
Η βασιλική οικογένεια της Δανίας: στο κέντρο η βασίλισσα Μαργαρίτα, στο άκρο αριστερά ο διάδοχος Φρειδερίκος και κάτω το βασιλικό κουτάβι (πηγή: us.hola.com/Getty Images)
Η βασιλική οικογένεια της Δανίας: στο κέντρο η βασίλισσα Μαργαρίτα, στο άκρο αριστερά ο διάδοχος Φρειδερίκος και κάτω το βασιλικό κουτάβι (πηγή: us.hola.com/Getty Images)

Ηνωμένο Βασίλειο

Το Ηνωμένο Βασίλειο προήλθε από την ένωση των βασιλείων της Αγγλίας και της Σκωτίας, . τα οποία ιδρύθηκαν τον 9ο αιώνα και ενώθηκαν με την Πράξη της Ένωσης το 1707. Η μοναρχία ήταν συνεχής, με ένα διάλειμμα μεταξύ 1649 και 1660 κατά την περίοδο της Αγγλικής Μεσοβασιλείας. Από το 1952 τον θρόνο κατέχει η βασίλισσα Ελισάβετ Β’ του οίκου Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα, ένα παρακλάδι του Οίκου των Βέττιν, που μετονομάστηκε στο αγγλικό Ουίνδσορ από τον βασιλιά Γεώργιο Ε΄ το 1917, λόγω των αντιγερμανικών αισθημάτων των Βρετανών κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις μέρες μας, αν και η πλειοψηφία των Βρετανών υποστηρίζει τη μοναρχία στο πρόσωπο της Ελισάβετ, παρατηρείται μια έντονη αμφιβολία σε πολλούς για την τύχη του θεσμού επί των διαδόχων της. Η βασιλική οικογένεια του Ηνωμένου Βασιλείου είναι με διαφορά η πιο δαπανηρή για τους πολίτες του κράτους, με κόστος 107 εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Εκτός από το Ηνωμένο Βασίλειο, η βασίλισσα Ελισάβετ είναι μονάρχης και άλλων 54 πρώην αποικιών που αποτελούν τη Βρετανική Κοινοπολιτεία, μεταξύ αυτών ο Καναδάς και η Αυστραλία. Σε κάποια από τα κράτη αυτά υπάρχει η τάση να απομακρυνθούν από την Κοινοπολιτεία και να αποκόψουν τους δεσμούς τους με το αποικιακό τους παρελθόν.

Πομπή προς τιμήν της Ελισάβετ Α΄, θρυλικής βασίλισσας της Αγγλίας τον 16ο αιώνα (πηγή: Wikimedia Commons)
Πομπή προς τιμήν της Ελισάβετ Α΄, θρυλικής βασίλισσας της Αγγλίας τον 16ο αιώνα (πηγή: Wikimedia Commons)
Η βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου Ελισάβετ Β΄ θαυμάζει το πορτραίτο της (©WPA POOL/Getty Images)
Η βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου Ελισάβετ Β΄ θαυμάζει το πορτραίτο της (©WPA POOL/Getty Images)

Βασίλειο της Ισπανίας

Το Βασίλειο της Ισπανίας προήλθε από τη συνένωση των βασιλείων της Καστίλλης και της Αραγωνίας στα τέλη του 15ου αιώνα. Η μοναρχία καταργήθηκε το 1931 με τη Β’ Ισπανική Δημοκρατία και επανήλθε το 1975 μετά το θάνατο του δικτάτορα Φράνκο. Ο σημερινός Ισπανός βασιλιάς Φελίπε ΣΤ΄ (του οίκου των Βουρβόνων) θεωρείται σημαντική πρόοδος για τη ισπανική μοναρχία, καθώς ο πατέρας του Χουάν Κάρλος αναγκάστηκε να παραιτηθεί για να περισώσει το κύρος του θεσμού, το οποίο έπληξε ανεπανόρθωτα λόγω των οικονομικών σκανδάλων που αφορούσαν το πρόσωπό του. Παρ΄ όλα αυτά, πρόσφατες δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι ένα σημαντικό ποσοστό των Ισπανών θα συμφωνούσε με τη διενέργεια δημοψηφίσματος για την τύχη της μοναρχίας στη χώρα. Την κατάσταση δεν σώζει το γεγονός ότι η βασιλική οικογένεια κοστίζει μόλις 9 εκατομμύρια δολάρια ετησίως στους πολίτες και είναι μια από τις λιγότερο δαπανηρές στην Ευρώπη.

Ο βασιλιάς της Ισπανίας Κάρολος Δ΄ και η οικογένειά του σε πίνακα του Φρανθίσκο Γκόγια γύρω στο 1800 (Μουσείο Πράδο, Μαδρίτη)
Ο βασιλιάς της Ισπανίας Κάρολος Δ΄ και η οικογένειά του σε πίνακα του Φρανθίσκο Γκόγια γύρω στο 1800 (Μουσείο Πράδο, Μαδρίτη)
Στιγμιότυπο από διαμαρτυρία ενάντια στη μοναρχία στους δρόμους της Μαδρίτης το 2014 (©AFP Photo / Gerard Julien)
Στιγμιότυπο από διαμαρτυρία ενάντια στη μοναρχία στους δρόμους της Μαδρίτης το 2014 (©AFP Photo / Gerard Julien)

Βασίλειο των Κάτω Χωρών

Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών ιδρύθηκε το 1581, αν και μέχρι το 1815 οι ηγεμόνες του δεν χρησιμοποιούσαν τον τίτλο του βασιλιά. Σημερινός μονάρχης είναι ο Γουλιέλμος-Αλέξανδρος των οίκων Οράγγης-Νασσάου και Άμσμπεργκ, και διάδοχός του η πριγκίπισσα Αικατερίνη-Αμαλία, μόλις 17 ετών σήμερα. Η βασιλική οικογένεια δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στον ολλανδικό λαό, μεταξύ άλλων λόγω της δαπανηρής διαβίωσής της, που επιβαρύνει κατά 49 εκατομμύρια το χρόνο τους φορολογούμενους.

Το βασιλικό ανάκτορο των Κάτω Χωρών στο Άμστερνταμ (πηγή: Wikimedia Commons)
Το βασιλικό ανάκτορο των Κάτω Χωρών στο Άμστερνταμ (πηγή: Wikimedia Commons)
Η βασιλική οικογένεια των Κάτω Χωρών (πηγή: greekcitytimes.com)
Η βασιλική οικογένεια των Κάτω Χωρών (πηγή: greekcitytimes.com)

Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν

Το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν είναι ένα μικροέθνος, στα σύνορα Ελβετίας και Αυστρίας, και έγινε ανεξάρτητο κράτος το 1719. Οι πρίγκιπες του Λιχτενστάιν έχουν πολύ μεγαλύτερες εξουσίες, σε σύγκριση με τους υπόλοιπους μονάρχες της Ευρώπης, καθώς έχουν δικαίωμα να θέτουν βέτο σε νόμους, να διαλύουν την κυβέρνηση και να διορίζουν δικαστές. Ωστόσο, φαίνεται πως οι κάτοικοι του πριγκιπάτου εμπιστεύονται τους μονάρχες τους, καθώς σε δημοψήφισμα του 2012 καταψήφισαν τον περιορισμό των εξουσιών τους. Εξάλλου, η πριγκιπική οικογένεια είναι αρκετά πλούσια, ώστε να μην στοιχίζει τίποτα στον κρατικό προϋπολογισμό. Σημερινός πρίγκιπας είναι ο Ιωάννης Αδάμ Β΄ του οίκου του Λιχτενστάιν, ο οποίος παρέδωσε το 2004 τις κυβερνητικές εξουσίες στον γιο του Αλοΐσιο Φίλιππο.

Το κάστρο του Βαντούζ, κατοικία του πρίγκιπα του Λιχτενστάιν (©Flickr/Bephep2010)
Το κάστρο του Βαντούζ, κατοικία του πρίγκιπα του Λιχτενστάιν (©Flickr/Bephep2010)

Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου

Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου είναι ανεξάρτητο από το 1815, μολονότι μέχρι το 1890 ήταν σε προσωπική ένωση με το Βασίλειο των Κάτω Χωρών. Σημερινός μονάρχης είναι ο μεγάλος Δούκας Ανρί του οίκου Νασσάου-Βάιλμπουργκ και διάδοχος ο γιος του Γκιγιώμ, και οι δύο αγαπητοί στους υπηκόους τους. Είναι μία από τις λιγότερο δαπανηρές μοναρχίες, με κόστος 12 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο, ενώ οι κάτοικοι του Λουξεμβούργου μάλλον αδιαφορούν για το κόστος αυτό, καθώς έχουν το τρίτο στον κόσμο κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

Το Μεγάλο Δουκικό Παλάτι του Λουξεμβούργου (πηγή: textbooktravel.com)
Το Μεγάλο Δουκικό Παλάτι του Λουξεμβούργου (πηγή: textbooktravel.com)

Πριγκιπάτο του Μονακό

Το Πριγκιπάτο του Μονακό ιδρύθηκε το 1297, όταν ο Φραγκίσκος Γκριμάλντι, Γενοβέζος ηγέτης της παράταξης των Γουέλφων (υποστηρικτών του Πάπα στη διαμάχη του με τον Γερμανό Αυτοκράτορα), κατέλαβε το βράχο του Μονακό. Είναι μία από τις ακριβότερες μοναρχίες, με κόστος 54 εκατομμύρια δολάρια ετησίως για τους περίπου 38.000 ιδιαίτερα πλούσιους πολίτες της, οι οποίοι πιθανότατα θεωρούν ότι το μικροέθνος τους δεν θα υπήρχε χωρίς την οικογένεια Γκριμάλντι. Άλλωστε, σύμφωνα με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, αν δεν υπάρχει διάδοχος του θρόνου από την οικογένεια Γκριμάλντι, το πριγκιπάτο θα προσαρτηθεί στη Γαλλία. Ο σημερινός πρίγκιπας Αλβέρτος Β΄ δεν θεωρείται ιδιαίτερα χαρισματικός, ενώ το όνομά του έχει εμπλακεί σε αρκετά σκάνδαλα. Ωστόσο, ως μονάρχης έχει ιδιαίτερα ενισχυμένες πολιτικές εξουσίες.

Ο πρίγκιπας του Μονακό Ρενιέ με τη σύζυγό του Γκρέις Κέλι λίγο πριν από τον γάμο τους το 1956 (©Reg Birkett/Keystone/Hulton Archive/Getty Images)
Ο πρίγκιπας του Μονακό Ρενιέ με τη σύζυγό του Γκρέις Κέλι λίγο πριν από τον γάμο τους το 1956 (©Reg Birkett/Keystone/Hulton Archive/Getty Images)

Βασίλειο της Νορβηγίας

Το Βασίλειο της Νορβηγίας ιδρύθηκε το 872 από τον βασιλιά Χάραλντ Χορφάγκρε, ήταν όμως για μεγάλα διαστήματα σε ένωση με γειτονικά βασίλεια: με τη Δανία από το 1536 μέχρι το 1814 και με τη Σουηδία από το 1814 μέχρι το 1905, όταν και δημιουργήθηκε η ανεξάρτητη Νορβηγία. Ο σημερινός μονάρχης Χάραλντ Ε΄ του οίκου Γκλύξμπουργκ-Νορβηγίας, ήδη στα 84 χρόνια του, θεωρείται ο «παππούς» του έθνους και είναι αρχηγός μιας μεγάλης βασιλικής οικογένειας, η οποία είναι από τις πιο δαπανηρές της Ευρώπης, με κόστος 49 εκατομμύρια δολάρια ετησίως για τους Νορβηγούς πολίτες.

Ο Χάραλντ Χορφάγκρε παίρνει το βασίλειο της Νορβηγίας από τον πατέρα του, παράσταση από χειρόγραφο του 14ου αιώνα (πηγή: Wikimedia Commons)
Ο Χάραλντ Χορφάγκρε παίρνει το βασίλειο της Νορβηγίας από τον πατέρα του, παράσταση από χειρόγραφο του 14ου αιώνα (πηγή: Wikimedia Commons)
Μέλη της βασιλικής οικογένειας της Νορβηγίας (© brightside.me/kongehuset)
Μέλη της βασιλικής οικογένειας της Νορβηγίας (© brightside.me/kongehuset)

Βασίλειο της Σουηδίας

Το Βασίλειο της Σουηδίας ιδρύθηκε το 970 από τον βασιλιά Έρικ τον Νικηφόρο και είναι από τα αρχαιότερα και για πολλούς αιώνες ισχυρότερα βασίλεια στην Ευρώπη. Ο σημερινός μονάρχης Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος του οίκου Μπερναντότ έχει εμπλακεί σε διάφορα σκάνδαλα και γενικά θεωρείται βαρετός και αδιάφορος, η διάδοχός του όμως πριγκίπισσα Βικτώρια είναι αισθητά πιο δημοφιλής. Γενικά οι Σουηδοί είναι σχετικά ικανοποιημένοι ή μάλλον απαθείς απέναντι στη βασιλική τους οικογένεια, η οποία είναι η τρίτη φθηνότερη στην Ευρώπη για τους φορολογούμενους πολίτες της, με κόστος 8 εκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Ο βασιλιάς της Σουηδίας Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος με αυτιά λαγού, μια δημιουργία των «θαυμαστών» του στο διαδίκτυο (πηγή: facebook.com/carlgustafshats)
Ο βασιλιάς της Σουηδίας Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος με αυτιά λαγού, μια δημιουργία των «θαυμαστών» του στο διαδίκτυο (πηγή: facebook.com/carlgustafshats)
Το Παλάτι της βασιλικής οικογένειας της Σουηδίας στη Στοκχόλμη (πηγή: Wikimedia Commons)
Το Παλάτι της βασιλικής οικογένειας της Σουηδίας στη Στοκχόλμη (πηγή: Wikimedia Commons)

Η επιβίωση του θεσμού της μοναρχίας μέχρι τις μέρες μας οφείλεται στις διαφορετικές πολιτικές διαδρομές που ακολούθησαν τα ευρωπαϊκά κράτη κατά τον 19ο και 20ό αιώνα. Ωστόσο, είναι προφανές ότι η θέση των μοναρχικών καθεστώτων στη σύγχρονη Ευρώπη βασίζεται στην καλή θέληση των υπηκόων τους, οι οποίοι καλούνται να κρίνουν αν ο θεσμός είναι ωφέλιμος για τη χώρα τους ή αν θα ήταν προτιμότερο να γίνει παρελθόν…

Πηγές: 1, 2, 3, 4

Κάντε μια κοινοποίηση αν σας φάνηκε ενδιαφέρουσα η ανάρτηση —->
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Αν σας αρέσει το περιεχόμενο που ανεβάζουμε, ακολουθείστε μας στο Facebook, Twitter, Instagram, Youtube και Pinterest  για πιο άμεση επικοινωνία.

Μην χάσετε τα παρακάτω άρθρα

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Διαβάστε Περισσότερα
Youtube

Οι Γεωγραφικοί στο YouTube

Προτάσεις